خبرگزاری حوزه| اربعین فقط یک مسیر نیست؛ یک نگاه است. نگاهی به ژرفای حضور حاضر. اگر زائر باقدم راهی دیار عشق می شود، عاشق با پای دل طی طریق می کند.
آنان که رفتند دیدند که حرم امام (ع) پناهگاه دلباختگان است و کسانی که ماندند حس کردند که امام (ع) خریدار دل سوخته و جان پر کشیده در مسیر مشایه است و اگر توفیق قدم زدن در راه کربلا قسمت برخی نشد جان دل را روانه حریم یار می کنند.
خیلیها امسال توفیق پیادهروی ندارند، ولی این به معنای محرومیت از ثواب نیست. اربعین یعنی وفاداری به راه حسین (ع). و این راه فقط به کربلا ختم نمیشود.
خیابانهای شهرهای ایران مقاوم هم میتوانند مسیر اربعین باشند.
اربعین یعنی چی؟
اربعین، نماد وفاداری، استقامت و خونخواهی امام حسین (ع) و یارانش است. کسانی که زائر کربلا شدند، رفتند تا بگویند ما هنوز پای عهد و پیمان مان هستیم.
اگر امسال قسمت مان نشد چه؟
بعد از جنگ رمضان، مردم ایران نشان دادند که حفظ خیابان و محله و ایران، همان مسیر کربلا است.
چرا؟
خونخواهی شهدا: همانطور که زائر اربعین میرود تا به جهانیان بگوید «من با حسینم»، آن مردمی که بعد از جنگ مبعوث شدند و برای حفظ خیابانها آمدند هم پیامشان همراهی و خونخواهی شهدا است.
آمدند تا بگویند «ما با شهدای این جنگیم و نمیگذاریم خونشان پایمال شود».
حفظ حرم: کربلا حرم امام حسین (ع) است، خیابانهای ایران هم حرم و شیعه خانه اهل بیت(ع) است.
دشمن زبون و سخیف شکست خورده که با حمله نظامی و ریختن خون رهبر شهید و کودکان میناب و شهدای دفاعی کشور نتوانست به اهداف شوم خود برسد به همین خاطر به خلوتی خیابانها، عدم انسجام و برهم زدن ملت مبعوث شده امید بسته است.
اما کور خوانده است. حاضران در خیابان و پرچم داران راه حسین (ع) هرگز نمی گذارند حتی قدمی به هدفش نزدیک شود و با اقتدار پاسدار اربعین ایران هستند.
مریم فلاحی
انتهای پیام
نظر شما